ارمغان: کمیته مشارکت سیاسی زنان افغانستان چه تقاضاهایی از رییس جمهور آینده دارد؟

داکتر عالمه: کمپاین 50 فیصد در آستانه انتخابات ریاست جمهوری به راه انداخته شده و مطالبات زنهای افغانستان از آن طریق به ریاست جمهوری آینده کشور مطرح شد، کمپاین از طرف کمیته مشارکت سیاسی زنهای افغانستان، اتحادیه سراسری زنهای افغانستان و آرمان شهر راه اندازی گردید. در اول ما زیاد امیدوار نبودیم که بتوانیم این کمپاین را به هفت ولایت افغانستان و به افغانهای خارج افغانستان بکشانیم ولی امروز می بینیم که بیشتر از 11 هزار امضاء جمع آوری شده، کنفرانس ها، سیمینار ها و محافل در مورد کمپاین تدویر یافته و همچنان ما توانستیم که بروشوری را در زمینه به نشر برسانیم. خوشبختانه یکتعداد زیادی از نهاد های جامعه مدنی به این کمپاین پیوستند که نام های این نهاد ها را میتوانید در وبلاگ کمپاین ببینید، در این کمپاین ما خواستیم یک سلسله مطالباتی را که انعکاس دهنده وضعیت زنهای افغانستان باشد انعکاس بدهیم ما از انتخابات اول ریاست جمهوری و انتخابات پارلمانی آموختیم که زنهای افغانستان نباید رأی خود را نا آگاهانه برای کاندید ها استعمال کنند. به این لحاظ ما با کاندید ها دیدیم و نشستیم تا ببینیم که جایگاه زن در پروگرام های شان از چه قرار است، متأسفانه این کاندید ها پروگرام منظم و مشخصی در قبال مسایل زنها نداشتند و ما خواستیم که این بار همین مسأله را مطرح بکنیم که ما بیشتر از نصف نفوس این جامعه هستیم اگر در انتخابات قبلی 42 فیصد زنها رأی داده بود این بار میتوانم بگویم که صاحب امتیاز هستیم چون 58 فیصد رأی دهنده ها را زنها تشکیل میدهند و این رقمی است که در سایت کمیسیون انتخابات انتشار یافته و مستند است در این کمپاین ما به چند عرصه مشخص توجه نمودیم، اول در عرصه سیاسی: زنهای افغانستان خواهان حل منازعه افغانستان از طریق صلح آمیز هستند و ما هیچ نوع معامله و مذاکره را که در آن موقف و جایگاه زن افغان روشن نباشد و زنها خودشان سهیم نباشند نمی پذیریم زنها نمی خواهند که با اپوزیسیون مذاکره به بهای از دست رفتن حقوق نسبی شان شود، به این معنا که تمام مذاکرات و یا هر نوع معاملاتی که صورت می گیرد شفاف باشد و موقعیت زنهای افغانستان در آن روشن باشد و خود زنهای افغان سهم داشته باشند دراین مذاکرات. دوم اینکه ما تقاضا داریم که در پست های کلیدی، به خصوص در کابینه و در پست های دیپلوماتیک در سطح رهبریت کشور زنها نقش فعال داشته باشند و همچنان در پارلمان آینده کشور و در شوراهای ولایتی. ما از تجربه گذشته آموختیم با قول قرار های به اصطلاح شفاهی نمی شود باور کرد، به ما از طرف رییس جمهور کرزی وعده داده شده بود که در شورای عالی قضا در جمله 9 نفری که هستند حتماً یک نفر زن پیشنهاد میشود اما این کار صورت نگرفت، گاه گاهی گفته می شود که زنها از آن امکانات عالی تحصیلی برخوردار نیستند که در پست های کلیدی جا به جا شوند روی این ملحوظ ما لیستی از زنهای با تخصص عالی را تهیه کردیم و به دفتر ریاست جمهوری قبلی فرستادیم که از آن تا اکنون هیچ اثری نیست و چیز دیگری را که ما بسیار توجه داریم همین تبعیض مثبت و امتیازی است که قانون اساسی برای زنهای افغانستان داده و در قانون انتخابات هم تذکر یافته که امتیاز 25 فیصد است و از 25 فیصد ما می خواهیم استفاده اعظمی کنیم و خواهان این هستیم که هر قدر زنی که در اثر رقابت رأی می گیرند رأی شان بر اثر رقابت حساب شود اما متباقی 25 چوکی که در قانون در نظر گرفته شده به اساس امتیاز برای زنها داده شده ما دچار یک سلسله مشکلات هستیم در افغانستان متأسفانه جامعه مردسالار است، تاریخ ما تاریخ مردسالاری است برای ما زنها باید برای چند سال این امتیاز را بدهند تا ما جایگاه خود را تعین کنیم و چیز دیگری که در کمپاین مطرح شده توجه به آموزش دختران در سطح مکاتب، آموزش برای زنهای کهن سال، آموزش برای دختران که از اثر جنگ از مکتب باز ماندند میباشد. این باید به یک کمپاین سرتاسری آموزش دختران تبدیل شود و در این رابطه کار های اساسی و بنیادی صورت بگیرد، مسأله بعدی مسأله صحت زنهاست، شما می فهمید که مسأله مرگ و میر مادران افغانستان در جهان در درجه دوم قرار دارد و ما برای جلوگیری از این باید بیشتر امکانات صحی را برای زنها در نظر بگیریم شفاخانه ها و زایشگاه ها ایجاد شوند، معلومات صحی برای زنها داده شودو در رابطه به خدمات صحی به زنان حامله و سیستم بهداشتی در مجموع باید یک تجدید نظر شود. چیز دیگری که ما خواهان آن هستیم برای زنها، آموزش حقوقی است، آموزش حقوقی به این معنا که در یک سلسله قوانین تمام مطالبات زنان تا حدودی تذکر یافته اما زنها از حقوق خود آگاهی ندارند، باید این آگاهی های حقوقی از طریق وسایل مختلف برای زنها داده شود که این ایجاب می کند باید ما رادیو های زنانه داشته باشیم، نشرات زنانه داشته باشیم، کارگاه های آموزشی داشته باشیم تا زنها خودشان بدانند که چه جایگاه دارند؟ چه نقش دارند؟ و بتوانند این معلومات را برای دیگر زنها انتقال بدهند. بخاطریکه قضایای مربوط به زنها از دید مردانه بررسی نشود موجودیت زنان در سیستم قضائی ضرور میباشد. پیشنهاد دیگر ما حل مسأله اشتغال برای زنان است.

ارمغان: چگونه مشارکت زنان را در دوره دوم از شکل سمبولیک به شکل واقعی میتوان آورد؟

داکتر عالمه: به نظر من اول باید به زنان نقشی که داده میشود، نقش شان سمبولیک نباشد، مثلیکه در شروع آقای کرزی سه وزارت به زنان داده بودند، سه وزارتی را که کلیدی نبوده و زنها در آن تجربه نداشتند، نه تنها زنها بلکه تمام کابینه پرابلم داشتند. ما خواهان این هستیم که به اساس صلاحیت، مهارت و لیاقت این پست ها داده شود، پست هایی را برای زنها بدهند در کابینه که اول زنها در آن بخش گپی برای گفتن دارند.

زنها را به اساس اصل شایسته گی شان و مهارت شان یا مثلاً تخصص شان باید در این کابینه جدید جای بدهند نه به شکل سمبولیک، مثلاً که یک وزارت زنها وجود دارد اگر آن را هم مشکل نمی داشتند ممکن به یک مرد می دادند به این شکل نه، همچنان در پست های دیپلوماتیک باید بیشتر زنها جا به جا شوند و در مدیریت جامعه باید بیشترین پست ها را برای زن ها بدهند و من فکر می کنم که یک چیز را در حکومت آینده و در ریاست جمهوری آینده باید مدنظر بگیرند که پست ها به اساس شایسته گی، باز تکرار می کنم به اساس شایسته گی به زنها داده شوند نه بر اساس ملاحظات تنظیمی، حزبی، گروهی و غیره. Ÿ